Αποκριά

rodochorimain

separator

Τα έθιμα της αποκριάς έχουν τις καταβολές τους από την αρχαία ελληνική παράδοση. Στην περιοχή το έθιμο της περιόδου περιλαμβάνει την κλαδαριά, το χορό γύρω από την κλαδαριά και το χάσκα.
   Αρχικά το βράδυ της αποκριάς με το χτύπημα της καμπάνας όλοι οι χωριανοί συγκεντρωνόμαστε στο σημείο όπου βρίσκεται η κλαδαριά ή αλλιώς φανός. Κλαδαριά είναι μια μεγάλη στίβα από ξύλα η οποία καίγεται το βράδυ της αποκριάς. Η κλαδαριά φτιάχνεται από παιδιά του χωριού τις προηγούμενες ημέρες. Συνήθως στην κορυφή της στοίβας τοποθετείται ένα σκιάχτρο το οποίο συμβολίζει τον καρνάβαλο. Πρόκειται δηλαδή για το κάψιμο του καρνάβαλου.
   Μετά το άναμα της κλαδαριάς ακολουθεί ο παραδοσιακός αποκριάτικος χορός από τους άντρες του χωριού. Οι άντρες πιάνονται σε κύκλο και χορεύουν τραγουδώντας τα αποκριάτικα τραγούδια με έντονο σεξουαλικό περιεχόμενο. Αυτά τα τραγούδια, μιλούν για όλες τις ‘στερήσεις’ που πρόκειται να έχουν κατά τη διάρκεια της σαρακοστής.
   Έπειτα όλοι οι χωριανοί μαζεύονται, τρώνε και γλεντάνε όλοι μαζί. Στο τέλος του φαγητού ακολουθεί το χάσκα ή αλλιώς χάσκαρης. Δένεται, δηλαδή, σε μια κλωστή ένα αυγό βαμμένο με κρεμμυδόφλουδα και ο καθένας προσπαθεί να το πιάσει με το στόμα για να έχει καλοτυχία. Παλιότερα έκαιγαν τη κλωστή και αναφωνούσαν κατά επανάληψη: «Στάρ’, βρίζα, καλαμπούκ’» και σε όποια από τις τρεις λέξεις σταματούσε το κάψιμο της κλωστής σε αυτό το είδος θα πήγαινε καλά η σοδειά. Το χάσκα συμβολίζει την αρχή της νηστείας κλείνοντας το στόμα με ένα αυγό. Γιατί με αυγό κλείνουμε το στόμα μας το βράδυ της αποκριάς και με αυγό πάλι το ανοίγουμε το Πάσχα.